Arp: Tüm medeniyetlerin çalgısı

İnsanlık tarihiyle neredeyse paralel gelişen arpın esin kaynağının avlanmak olduğu söylenegelir. Avcının yayından fırlayan okla birlikte çıkan sesin büyüsüne kapılan insan o eğik biçimin içerisine birden çok tel yerleştirme yoluyla farklı sesler elde etmiştir.

Zaman içerisinde biçimin kapanarak sağlam bir üçgen yapı oluşturduğuna Azteklerden Mezopotamya’ya, Afrika’dan Çin’e tüm eski medeniyetlerde tanık oluruz. Gittikçe güçlenen bu yapının içine en eski zamanlardan bugüne çoğunlukla hayvan bağırsaklardan elde edilen teller gerilmiştir. Ancak bu büyüyen yapı enstrümanın doğayla bütünlüğünü engellememiş,  en eski edebiyat örneklerinden günümüze kalan tasvirlerde yer alan sesinin su berraklığındaki özelliğini bütünüyle korumuştur. Arpın bu huzur veren büyüleyici sesi, doğanın bağrından kopmuş, modern teknolojinin katkılarını da içine alarak değişmeyen heykelimsi görselliğiyle hem bir halk çalgısı, hem de konser salonlarında aranılan bir enstrüman olarak günümüze kadar gelmiştir. Yaşadığımız topraklar üzerinde onsekizinci yüzyıla kadar varlığını “çeng” adı altında sürdürmüş olan çalgının değişik versiyonları birçok minyatürde görülür.